Organik asitlerin uygulanması, büyüyen broyler ve domuzların büyüme performansını iyileştirebilir. Paulicks ve ark. (1996), artan potasyum dikarboksilat seviyesinin büyüyen domuz yavrularının performansı üzerindeki etkisini değerlendirmek için bir doz titrasyon testi gerçekleştirdi. %0, %0,4, %0,8, %1,2, %1,6, %2,0, %2,4 ve %2,8potasyum dikarboksilatMısır-soya bazlı diyetle beslenen domuz yavrularının başlangıç ​​yemine potasyum dikarboksilat (PD) eklendi. Potasyum dikarboksilat grubunun ortalama günlük ağırlık artışı, günlük yem tüketimi ve yem dönüşüm oranı sırasıyla %13, %9 ve %4 oranında arttı. İşlem görmemiş grupla karşılaştırıldığında, %2 PD eklenmesi vücut ağırlığını %22 artırdı. Avrupa yetkilileri tarafından kaydedilen maksimum %1,8'lik ekleme seviyesine göre, ağırlık artışı %14'e kadar artırılabilir. Aynı dozda yem tüketimi arttı. Yem dönüşüm oranı (FCR), PD'nin artışıyla doğrusal olarak 1,59'dan 1,47'ye düştü. Bazı araştırmacılar PD'nin domuz yavrusu performansı üzerindeki etkisini incelemiştir. Tablo 1, PD'nin ağırlık artışı (WG) ve FCR üzerindeki etkilerine ilişkin deneysel sonuçları özetlemektedir.

Potasyum dikarboksilatın hayvan ağırlık artışı ve yemden yararlanma üzerindeki etkileri

Potasyum dikarboksilatAntibiyotik içermeyen bir büyüme hızlandırıcı olarak tescil edilen potasyum dikarboksilat, yemdeki antibiyotiklerin yerini almayı ve tüketicilerin daha güvenli ürünlere erişimini sağlamayı amaçlamaktadır. Bu nedenle, potasyum dikarboksilat kullanımının faydaları, yem antibiyotiklerinin rutin kullanımının etkileriyle karşılaştırılmalıdır. Tilozin, domuzlar için yaygın olarak kullanılan yem antibiyotiklerinden biridir. Danielsen (1998), antibiyotik büyüme hızlandırıcı tilosin veya potasyum dikarboksilat ile tedavi edilen domuzların büyüme performansını karşılaştırmıştır. Sonuçlar, potasyum dikarboksilatın hayvan performansında herhangi bir olumsuz etki olmaksızın yem antibiyotiklerinin yerini alabileceğini göstermiştir. Çalışmalar, potasyum dikarboksilatın hayvanların büyüme performansını iyileştirdiğini ve potasyum dikarboksilatın antibakteriyel performansının büyüme performansını etkileyen ana faktör olduğunu göstermiştir.

Organik asitlerin büyüme performansı üzerindeki etkisi, sadece organik asitlerin mikroorganizmalar üzerindeki olumsuz etkisine değil, aynı zamanda bağırsak pH'sının düşmesine de bağlıdır. Ek olarak, asidin negatif iyonları bağırsak florasının simbiyozuna olumlu etki eder. Tüm bu etkiler ara metabolizmayı azaltır ve büyüme performansının iyileştirilmesine yardımcı olur. Besin kullanımındaki iyileşme kısmen besinler için mikrobiyal rekabetin azalmasından kaynaklanırken, aynı zamanda besinlerin daha etkili enzim sindiriminin de bir sonucudur. Roth ve ark. (1998), %1,8 PD takviyesinin sindirilebilirliği iyileştirdiğini ve bunun esas olarak bağırsak mikrobiyota aktivitesindeki değişiklikleri yansıttığını bildirmiştir. Dışkıdaki azotun yaklaşık %80'i mikroorganizmalardan geldiği için, sonuçları PD takviyesinin ince bağırsaktaki enzimatik sindirimi iyileştirerek arka bağırsağa giren fermente edilebilir besin miktarını azaltabileceğini göstermektedir. Ayrıca, amino asitlerin vücutta proteine ​​dönüşmesini kolaylaştırarak karkasın yağsızlığını iyileştirebileceğini de öne sürmüşlerdir. Partanene ve Mroz (1999), düşük kaliteli protein kaynaklarının, yüksek kaliteli protein kaynaklarına kıyasla protein sindirilebilirliğinin iyileştirilmesinde daha büyük bir etkiye sahip olduğunu belirtmişlerdir.

Potasyum dikarboksilat, hayvanlarda kilo alımını, yem tüketimini ve yem dönüşümünü iyileştirebilir. Büyüme performansındaki iyileşme, büyüme hızlandırıcılarla eşdeğerdir. Bu nedenle, potasyum dikarboksilat, mükemmel özellikleri nedeniyle yem antibiyotiklerinin etkili bir alternatifi haline gelmiştir. Mikroflora üzerindeki etkisinin ana etki mekanizması olduğu düşünülmektedir ve mikrobiyal direnç riski yoktur. Et ürünlerinde E. coli ve Salmonella görülme oranını azaltır.