Potasyum diformat(PDF), hayvancılıkta büyümeyi teşvik etmek için antibiyotik olmayan bir yem katkı maddesi olarak kullanılan konjuge bir tuzdur. Bununla birlikte, sucul türlerde çok sınırlı sayıda çalışma belgelenmiştir ve etkinliği çelişkilidir.

Atlantik somonu üzerinde yapılan önceki bir çalışma, 1.4v PDF ile işlenmiş balık unu içeren yemlerin yem verimliliğini ve büyüme hızını artırdığını göstermiştir. Hibrit tilapia yetiştiriciliğine dayalı sonuçlar da, test yemlerine %0,2 PDF eklenmesinin büyüme ve yem verimliliğini önemli ölçüde artırdığını ve bakteriyel enfeksiyonları azalttığını göstermiştir.

Bunun aksine, genç melez tilapia balıkları üzerinde yapılan bir çalışma, diyetin %1,2'sine kadar PDF takviyesinin, bağırsak bakterilerini önemli ölçüde baskılamasına rağmen, büyüme performansında iyileşme göstermediğini ortaya koymuştur. Mevcut sınırlı bilgilere dayanarak, PDF'nin balık performansındaki etkinliğinin türe, yaşam evresine, PDF takviye seviyelerine, test formülasyonuna ve yetiştirme koşullarına bağlı olarak değiştiği görülmektedir.

Deneysel tasarım

ABD'nin Hawaii eyaletindeki Okyanus Enstitüsü'nde, berrak su sisteminde yetiştirilen Pasifik beyaz karideslerinin büyüme performansı ve sindirilebilirliği üzerindeki PDF'nin etkisini değerlendirmek amacıyla bir büyüme deneyi yürütüldü. Bu deney, ABD Tarım Bakanlığı Tarımsal Araştırma Servisi tarafından ve Alaska Fairbanks Üniversitesi ile yapılan bir işbirliği anlaşması aracılığıyla finanse edildi.

Genç Pasifik beyaz karidesi (Litopenaeus vannamei(Denekler, 31 ppt tuzluluk ve 25 santigrat derece sıcaklıkta, kapalı bir akışlı temiz su sisteminde yetiştirildi. Yüzde 35 protein ve yüzde 6 lipid içeren, yüzde 0, 0,3, 0,6, 1,2 veya 1,5 oranında PDF içeren altı farklı test diyetiyle beslendiler.)

Her 100 gram için, temel diyet 30,0 gram soya unu, 15,0 gram mezgit unu, 6,0 gram kalamar unu, 2,0 gram menhaden yağı, 2,0 gram soya lesitini, 33,8 gram tam buğday, 1,0 gram krom oksit ve 11,2 gram diğer bileşenler (mineraller ve vitaminler dahil) içerecek şekilde formüle edildi. Her diyet için, 52 litrelik dört tanka tank başına 12 karides yerleştirildi. 0,84 gramlık başlangıç ​​vücut ağırlığıyla karidesler, sekiz hafta boyunca günde dört kez doyana kadar elle beslendi.

Sindirilebilirlik deneyi için, her biri 9 ila 10 gram ağırlığında olan 120 karides, her biri 550 litrelik 18 tankta, üç tank/diyet uygulaması olacak şekilde yetiştirildi. Görünür sindirilebilirlik katsayısını ölçmek için iç işaretleyici olarak krom oksit kullanıldı.

Sonuçlar

Karideslerin haftalık ağırlık artışı 0,6 ila 0,8 gram arasında değişmiş ve %1,2 ve %1,5 PDF içeren yemlerle yapılan uygulamalarda artış eğilimi göstermiş, ancak yem uygulamaları arasında anlamlı bir fark (P > 0,05) bulunmamıştır. Büyüme denemesinde karideslerin hayatta kalma oranı %97 veya daha yüksek olmuştur.

Yem dönüşüm oranları (YKR), %0,3 ve %0,6 PDF içeren diyetler için benzerdi ve her ikisi de %1,2 PDF diyetinin YKR'sinden daha düşüktü (P < 0,05). Bununla birlikte, kontrol, %1,2 ve %1,5 PDF diyetlerinin YKR'leri benzerdi (P > 0,05).

Yüzde 1,2 oranında besin içeren yemle beslenen karideslerin kuru madde, protein ve brüt enerji sindirilebilirliği diğer yemlerle beslenen karideslere göre daha düşüktü (P < 0,05) (Şekil 2). Bununla birlikte, diyet lipitlerinin sindirilebilirliği PDF seviyelerinden etkilenmedi (P > 0,05).

Perspektifler

Bu çalışma, diyetlerine %1,5'e kadar PDF takviyesinin, berrak su sisteminde yetiştirilen karideslerin büyümesini ve hayatta kalmasını etkilemediğini göstermiştir. Bu gözlem, daha önce melez genç tilapia ile yapılan bir araştırmanın bulgularına benzerken, Atlantik somonu ve melez tilapia yetiştiriciliği ile yapılan araştırmaların sonuçlarından farklıdır.

Bu çalışmada, diyet PDF'sinin yem dönüşüm oranı (FCR) ve sindirilebilirlik üzerindeki etkilerinin doza bağımlı olduğu ortaya çıkmıştır. %1,2 PDF içeren diyetin yüksek FCR'sinin, diyetin protein, kuru madde ve brüt enerjisinin düşük sindirilebilirliğinden kaynaklanmış olması mümkündür. Sucul türlerde PDF'nin besin sindirilebilirliği üzerindeki etkilerine ilişkin çok sınırlı bilgi bulunmaktadır.

Bu çalışmanın sonuçları, yem işleme öncesi depolama döneminde balık ununa PDF eklenmesinin protein sindirilebilirliğini artırdığını belirten önceki bir raporun sonuçlarından farklıydı. Mevcut ve önceki çalışmalarda bulunan diyet PDF'sinin farklı verimlilikleri, test edilen tür, kültür sistemi, diyet formülasyonu veya diğer deneysel koşullar gibi farklı koşullardan kaynaklanmış olabilir. Bu tutarsızlığın kesin nedeni net değildir ve daha fazla araştırma gerektirmektedir.