DMPT, CAS NO.: 4337-33-1. En iyisisucul çekici maddeŞimdi!

DMPTDimetil-β-propiothetin olarak bilinen DMPT, deniz yosunlarında ve halofitik yüksek bitkilerde yaygın olarak bulunur. DMPT, memelilerin, kümes hayvanlarının ve su hayvanlarının (balık ve karides) beslenme metabolizması üzerinde teşvik edici bir etkiye sahiptir. DMPT, (CH) ve S grupları içeren bilinen tüm bileşikler arasında su hayvanları üzerinde en güçlü cezbedici etkiye sahip maddedir.

1. DMPT Kaynağı

Polysiphonia fastigata tarafından üretilen dimetil sülfür (DMS) esas olarak şunlardan gelir:DMPTAynı zamanda alglerde etkili bir metil verici olan ve alglerin ve çamur düzlüğü bitkisi Spartina angelica'nın ana ozmotik düzenleyicisi olan DMPT, farklı deniz yosunu türleri arasında DMPT içeriğinin yanı sıra, aynı tür deniz yosununda da mevsimlere göre değişiklik gösterir. DMPT, çeşitli tatlı su balıklarının beslenmesini ve büyümesini büyük ölçüde hızlandırabilir. DMPT'nin beslenmeyi teşvik edici etkisi, L-amino asitler veya nükleotidler gibi diğer maddelerden farklıdır ve neredeyse tüm su hayvanları üzerinde beslenme ve büyümeyi teşvik edici etkiye sahiptir.

2.1 Tat Alma Reseptörleri Olarak Etkin Ligandlar

Balıkların kimyasal duyu organlarındaki (CH) S gruplarıyla etkileşime girebilen reseptörler üzerine yapılan araştırmalar henüz sonuç vermemektedir. Mevcut davranışsal deney sonuçlarından, balıkların kesinlikle (CH), N - ve (CH2) 2S - grupları içeren düşük molekül ağırlıklı bileşiklerle etkileşime girebilen tat reseptörlerine sahip olduğu analiz edilebilir.

2.2 Metil verici olarak

(CH) ve S grupları üzerindeDMPTMoleküller, hayvanların beslenme metabolizması için gerekli olan metil gruplarının kaynaklarıdır. Hayvan karaciğerinde hayvanlar (CH) ve S tarafından kullanılan iki tip metiltransferaz (EC2.1.1.3 ve EC2.1.1.5) bulunur.

Kültür ortamında yetiştirilen Hymenonas carterae türü deniz yosununun hücrelerindeki DMPT konsantrasyonunun ve DMS salınım hızının, tuzluluk oranının artmasıyla birlikte arttığı tespit edilmiştir.

DMPTDMPT, birçok fitoplankton, alg ve midye ve mercan gibi simbiyotik yumuşakçaların hücrelerinde, ayrıca kril ve balık vücutlarında zenginleştirilmiştir. Iida ve ark. (1986), balıklardaki DMPT içeriğinin ve DMS üretiminin, diyetlerindeki DMPT içeriğiyle pozitif korelasyon gösterdiğini doğrulamış ve hayvanlardaki DMPT'nin yemden geldiğini ve deniz ekosistemlerindeki besin zinciri yoluyla insan vücuduna girdiğini belirtmiştir. Algler DMPT sentezleyebilir ve vücutta yüksek seviyelerde (3-5 mmol/L) biriktirebilir. Balık ve yumuşakçalardaki DMPT seviyeleri, diyetlerindeki seviyelere yakındır ve DMPT konsantrasyonu, algler (1 mmol/L), yumuşakçalar (0,1 mmol/L) ve balıklar (0,01 mmol/L) sırasıyla azalan bir eğilim göstermektedir.

Fizyolojik MekanizmaDMPTAksiyon

Son yıllarda yapılan araştırmalar, DMPT'nin çeşitli deniz ve tatlı su balıkları, kabuklular ve deniz ürünlerinin beslenme davranışları ve büyümeleri üzerinde teşvik edici bir etkiye sahip olduğunu, stres ve egzersiz yeteneklerini geliştirebileceğini ve diyetteki düşük konsantrasyonlu metil grubu temel enzimlerini destekleyebileceğini göstermiştir. Deney materyali olarak çipura karaciğeri ve substrat olarak (CH) ve S- grupları içeren çeşitli bileşikler kullanılarak, DMPT substrat olarak kullanıldığında E C.2.1.1.3 ve E enzim aktivitesinin en yüksek olduğu bulunmuştur.

3. DMPT'nin su hayvanları üzerindeki beslenme etkileri

(CH) ve S grupları içeren yirmi düşük molekül ağırlıklı organik bileşik, deniz ve tatlı su balıkları üzerinde ısırma davranışı ve elektrofizyolojik deneyler için kullanıldı. DMPT'nin, tatlı su ton balığı, sazan ve siyah havuz sazanı (Carassius auratus cuviera) dahil olmak üzere üç balık türünün ısırma davranışını en güçlü şekilde teşvik ettiği bulundu. Ayrıca, deniz suyu gerçek pullu balığı (Pagrus major) ve beş pullu balığın (Seriola quinquera diata) beslenme davranışını da önemli ölçüde teşvik etti.

DMPT ve diğer kükürt içeren bileşikler 1,0 mmol/L konsantrasyonda çeşitli deneysel diyetlere karıştırıldı ve kontrol grubu damıtılmış su ile değiştirilerek havuz balığı üzerinde yemleme tepkisi testleri yapıldı. Sonuçlar, ilk dört deney grubunda DMPT grubunun kontrol grubuna göre ortalama 126 kat daha yüksek ısırık sıklığına sahip olduğunu gösterdi; ikinci 5 gruplu deneyde ise DMPT grubu kontrol grubuna göre 262,6 kat daha yüksek ısırık sıklığına sahipti. Glutamin ile yapılan karşılaştırmalı bir deneyde, 1,0 mmol/L konsantrasyonda...